ZARZĄDZANIE I REALIZACJA PROJEKTÓW NAUKOWYCH Z ZAKRESU BEZPIECZEŃSTWA PAŃSTWA W OPINII KIEROWNIKÓW PROJEKTÓW UCZELNI WYŻSZYCH
ASPEKTY METODYCZNE REALIZACJI PROJEKTÓW NAUKOWYCH
DOI:
https://doi.org/10.34813/53coll2025Słowa kluczowe:
badania, kierownik, uczelnia, edukacja, metodologia badańAbstrakt
W Akademii Policji w Szczytnie, przy współpracy z wybranymi uczelniami mundurowymi z kraju i zagranicy, zrealizowano międzynarodowe zadanie badawcze pt. „Zarządzanie i realizacja projektów z zakresu bezpieczeństwa państwa w opinii kierowników projektów uczelni wyższych”. Celem podjętych badań była identyfikacja wyzwań związanych z realizacją działań projektowych, którym sprostać muszą kierownicy projektów, oraz wypracowanie rekomendacji rozwiązań mających na celu optymalizację ich działań zarządczych. W toku badań przeprowadzono badanie opinii i sądów poprzez ankietowanie osób zarządzających badanymi instytucjami, kierowników projektów, wykonawców oraz osób zajmujących się obsługą administracyjną projektów naukowych. Adekwatnie do przyjętych celów badawczych zespół badawczy przygotował kwestionariusz ankiety. Wyodrębnione zostały w nim pytania dotyczące identyfikacji wyzwań projektowych związanych m.in. z charakterem udziału w projekcie, liczebnością zespołu projektowego, planowaniem badań oraz budżetowaniem projektu, występującymi trudnościami i ryzykami podczas jego realizacji. Poznanie doświadczeń badanych związanych z zarządzaniem i nadzorem nad realizacją projektów ma istotne znaczenie w kontekście wypracowania uzasadnionych rekomendacji służących stałemu doskonaleniu i podnoszeniu jakości prowadzonych badań.
Realizacja projektów interdyscyplinarnych, finansowanych tak ze źródeł krajowych, jak i zagranicznych, wymaga niewątpliwie standaryzacji działań projektowych. Ułatwia to zarządzanie projektami dzięki zastosowaniu sprawdzonych, uniwersalnych metod i technik. Należy zauważyć przy tym, że efekty realizowanych projektów badawczych są w dużej mierze uzależnione od potencjału zespołów badawczych. Szczególnie istotna jest rola i kompetencje kierownika projektu jako głównego menadżera organizującego i koordynującego, niejednokrotnie wieloletni, proces badawczy.
Dlatego tak istotne było poznanie opinii respondentów (którzy pełnili funkcje zarówno wykonawców, jak i kierowników zadań badawczych lub projektów) w zakresie posiadanych przez nich doświadczeń.
Warto podkreślić, że niezależnie od rodzaju realizowanego projektu (badawczego, rozwojowego, wdrożeniowego czy inwestycyjnego), mechanizm postępowania przy realizacji projektu jest podobny. Mianowicie niezbędne jest wyznaczenie głównego celu realizowanych badań oraz celów etapowych, określenie terminów realizacji zadań i osiągania założonych celów, wreszcie kontrolowanie wykonywanych prac w celu osiągnięcia zakładanego efektu projektu, tj. osiągnięcia jego celu głównego.
Umiejętność skutecznego zarządzania projektami jest pożądana w każdej organizacji, w szczególności w podmiocie naukowym ukierunkowanym na realizację prac badawczo-rozwojowych z zakresu bezpieczeństwa i obronności państwa.
Bibliografia
Czapów, Cz. (1978). Wychowanie resocjalizujące. Elementy metodyki i diagnostyki. PWN.
Habela, P. (2011). Metodyki zarządzania projektem. PJWSTK
Jaskanis, A., Marczewska, M., Darecki, M. (2015). Zarządzanie projektami w administracji publicznej. Presscom. https://doi.org/10.5604/18998658.1154748
Kieżun, W. (1975). Podstawy organizacji i zarządzania. Książka i wiedza.
Kmiotek, K., Piecuch, T. (2012). Zachowania organizacyjne. Teoria i przykłady. Difin.
Kubinowski, D. (2016). Istota jakościowych badań pedagogicznych – Wprowadzenie. Jakościowe badania pedagogiczne, 1(1) 5–14. https://doi.org/10.18276/jbp.2016.1.1-01
Kuczyńska, E., Nepelski, M. (2023). Skuteczne zarządzanie projektami z zakresu obronności i bezpieczeństwa państwa w oparciu o metodykę PRINCE2 na przykładzie Akademii Policji w Szczytnie. W: Law and life (wyd. 4, 7–19). Zenodo.
Kuleszyński, L. (1967). Dowodzenie wojskami a cybernetyka. MON.
Latusek, A. (red) (2003). Praktyczny słownik wyrazów i zwrotów bliskoznacznych. Zielona Sowa.
Maliszewski, K. (2016) Pedagogika filozoficzna jako ruch transdyscyplinarny. W: Nauki o Wychowaniu. Studia interdyscyplinarne, 1(2), 15–28.
Poczobut, R. (2012). Interdyscyplinarność i pojęcia pokrewne. W: A. Chmielewski, M. Dudzikowa, A. Grobler (red.), Interdyscyplnarnie o interdyscyplinarności. Między ideą a praktyką (39–62). Impuls.
Politechnika Warszawska. (b.d.). Koło Naukowe Zarządzania Projektami „PMArt”. agile, http://www.pmart.pw.edu.pl/tag/agilepm/
Prywata, M. (2010). Zastosowanie metodyk zarządzania projektami w tworzeniu aplikacji internetowych. PARP.
Rutka, R., Wróbel P. (2012). Organizacja zachowań zespołowych. Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.
Sienkiewicz, P. (1979). Teoria efektywności systemów kierowania. Tom I – Wstęp do systemologii. ASG.
Sienkiewicz, P., Urbanek, M., Kinasiewicz, M. (1992). Zastosowanie modeli analizy sytuacji polityczno-militarnej i społeczno-ekonomicznej do oceny potencjałów bojowych i struktur organizacyjnych Sił Zbrojnych RP. W: Program naukowy „Doskonalenie”. AON.
Uchnast, Z., (red.) (2009). Synergia w relacjach interpersonalnych i w organizacjach. Wybrane zagadnienia w psychologii kierowania. Prace wydziału Nauk Społecznych KUL.
Wiśniewski, B. (2013). System bezpieczeństwa państwa. Konteksty teoretyczne i praktyczne. WSPol.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Radosław Truchan, Iwona Klonowska, Monika Porwisz, Ewa Kuczyńska

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.


