ZARZĄDZANIE I REALIZACJA PROJEKTÓW NAUKOWYCH Z ZAKRESU BEZPIECZEŃSTWA PAŃSTWA W OPINII KIEROWNIKÓW PROJEKTÓW UCZELNI WYŻSZYCH

ASPEKTY METODYCZNE REALIZACJI PROJEKTÓW NAUKOWYCH

Autor

DOI:

https://doi.org/10.34813/53coll2025

Słowa kluczowe:

badania, kierownik, uczelnia, edukacja, metodologia badań

Abstrakt

W Akademii Policji w Szczytnie, przy współpracy z wybranymi uczelniami mundurowymi z kraju i zagranicy, zrealizowano międzynarodowe zadanie badawcze pt. „Zarządzanie i realizacja projektów z zakresu bezpieczeństwa państwa w opinii kierowników projektów uczelni wyższych”. Celem podjętych badań była identyfikacja wyzwań związanych z realizacją działań projektowych, którym sprostać muszą kierownicy projektów, oraz wypracowanie rekomendacji rozwiązań mających na celu optymalizację ich działań zarządczych. W toku badań przeprowadzono badanie opinii i sądów poprzez ankietowanie osób zarządzających badanymi instytucjami, kierowników projektów, wykonawców oraz osób zajmujących się obsługą administracyjną projektów naukowych. Adekwatnie do przyjętych celów badawczych zespół badawczy przygotował kwestionariusz ankiety. Wyodrębnione zostały w nim pytania dotyczące identyfikacji wyzwań projektowych związanych m.in. z charakterem udziału w projekcie, liczebnością zespołu projektowego, planowaniem badań oraz budżetowaniem projektu, występującymi trudnościami i ryzykami podczas jego realizacji. Poznanie doświadczeń badanych związanych z zarządzaniem i nadzorem nad realizacją projektów ma istotne znaczenie w kontekście wypracowania uzasadnionych rekomendacji służących stałemu doskonaleniu i podnoszeniu jakości prowadzonych badań.

Realizacja projektów interdyscyplinarnych, finansowanych tak ze źródeł krajowych, jak i zagranicznych, wymaga niewątpliwie standaryzacji działań projektowych. Ułatwia to zarządzanie projektami dzięki zastosowaniu sprawdzonych, uniwersalnych metod i technik. Należy zauważyć przy tym, że efekty realizowanych projektów badawczych są w dużej mierze uzależnione od potencjału zespołów badawczych. Szczególnie istotna jest rola i kompetencje kierownika projektu jako głównego menadżera organizującego i koordynującego, niejednokrotnie wieloletni, proces badawczy.

Dlatego tak istotne było poznanie opinii respondentów (którzy pełnili funkcje zarówno wykonawców, jak i kierowników zadań badawczych lub projektów) w zakresie posiadanych przez nich doświadczeń.

Warto podkreślić, że niezależnie od rodzaju realizowanego projektu (badawczego, rozwojowego, wdrożeniowego czy inwestycyjnego), mechanizm postępowania przy realizacji projektu jest podobny. Mianowicie niezbędne jest wyznaczenie głównego celu realizowanych badań oraz celów etapowych, określenie terminów realizacji zadań i osiągania założonych celów, wreszcie kontrolowanie wykonywanych prac w celu osiągnięcia zakładanego efektu projektu, tj. osiągnięcia jego celu głównego.

Umiejętność skutecznego zarządzania projektami jest pożądana w każdej organizacji, w szczególności w podmiocie naukowym ukierunkowanym na realizację prac badawczo-rozwojowych z zakresu bezpieczeństwa i obronności państwa.

 

Bibliografia

Czapów, Cz. (1978). Wychowanie resocjalizujące. Elementy metodyki i diagnostyki. PWN.

Habela, P. (2011). Metodyki zarządzania projektem. PJWSTK

Jaskanis, A., Marczewska, M., Darecki, M. (2015). Zarządzanie projektami w administracji publicznej. Presscom. https://doi.org/10.5604/18998658.1154748

Kieżun, W. (1975). Podstawy organizacji i zarządzania. Książka i wiedza.

Kmiotek, K., Piecuch, T. (2012). Zachowania organizacyjne. Teoria i przykłady. Difin.

Kubinowski, D. (2016). Istota jakościowych badań pedagogicznych – Wprowadzenie. Jakościowe badania pedagogiczne, 1(1) 5–14. https://doi.org/10.18276/jbp.2016.1.1-01

Kuczyńska, E., Nepelski, M. (2023). Skuteczne zarządzanie projektami z zakresu obronności i bezpieczeństwa państwa w oparciu o metodykę PRINCE2 na przykładzie Akademii Policji w Szczytnie. W: Law and life (wyd. 4, 7–19). Zenodo.

Kuleszyński, L. (1967). Dowodzenie wojskami a cybernetyka. MON.

Latusek, A. (red) (2003). Praktyczny słownik wyrazów i zwrotów bliskoznacznych. Zielona Sowa.

Maliszewski, K. (2016) Pedagogika filozoficzna jako ruch transdyscyplinarny. W: Nauki o Wychowaniu. Studia interdyscyplinarne, 1(2), 15–28.

Poczobut, R. (2012). Interdyscyplinarność i pojęcia pokrewne. W: A. Chmielewski, M. Dudzikowa, A. Grobler (red.), Interdyscyplnarnie o interdyscyplinarności. Między ideą a praktyką (39–62). Impuls.

Politechnika Warszawska. (b.d.). Koło Naukowe Zarządzania Projektami „PMArt”. agile, http://www.pmart.pw.edu.pl/tag/agilepm/

Prywata, M. (2010). Zastosowanie metodyk zarządzania projektami w tworzeniu aplikacji internetowych. PARP.

Rutka, R., Wróbel P. (2012). Organizacja zachowań zespołowych. Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.

Sienkiewicz, P. (1979). Teoria efektywności systemów kierowania. Tom I – Wstęp do systemologii. ASG.

Sienkiewicz, P., Urbanek, M., Kinasiewicz, M. (1992). Zastosowanie modeli analizy sytuacji polityczno-militarnej i społeczno-ekonomicznej do oceny potencjałów bojowych i struktur organizacyjnych Sił Zbrojnych RP. W: Program naukowy „Doskonalenie”. AON.

Uchnast, Z., (red.) (2009). Synergia w relacjach interpersonalnych i w organizacjach. Wybrane zagadnienia w psychologii kierowania. Prace wydziału Nauk Społecznych KUL.

Wiśniewski, B. (2013). System bezpieczeństwa państwa. Konteksty teoretyczne i praktyczne. WSPol.

Opublikowane

2025-12-22

Numer

Dział

Artykuły