PROCES DEINSTYTUCJONALIZACJI PIECZY ZASTĘPCZEJ W OPINII PROFESJONALISTÓW I PRAKTYKÓW

Autor

DOI:

https://doi.org/10.34813/25coll2026

Słowa kluczowe:

piecza zastępcza, deinstytucjonalizacja, profesjonaliści, praktycy

Abstrakt

Każdego roku do pieczy zastępczej trafia pewien procent dzieci, których rodzice nie mogą sprawować nad nimi opieki. Najkorzystniejszą sytuacją jest umieszczenie dziecka w pieczy rodzinnej, co zgodne jest z wytycznymi ONZ dotyczącymi strategii deinstytucjonalizacji. Celem badań było pozyskanie informacji na temat postępów procesu deinstytucjonalizacji pieczy zastępczej na podstawie wypowiedzi profesjonalistów i prak- tyków związanych z systemem pieczy zastępczej. Zastosowana metoda badań: W celu pozyskania materiału badawczego zastosowano indywidualny wywiad pogłębiony. Rezultaty: Badanie ujawniło, że proces deinstytutcjonalizacji pieczy zastępczej jest postrzegany jako kierunek konieczny, jednak jej realizacja na- potyka istotne bariery systemowe, takie jak niedobór rodzin zastępczych, starzenie się opiekunów, brak rodzin specjalistycznych, trudności w zabezpieczeniu opieki dla licznych rodzeństw oraz ograniczony dostęp do wsparcia psychologicznego i medycznego. Wnioski: Proces deinstytucjonalizacji pieczy zastępczej postępuje zbyt wolno i wymaga systemowego wzmocnienia pieczy zastępczej oraz lepszego zabezpiecze- nia wsparcia specjalistycznego dla dzieci i opiekunów.

Bibliografia

Appathurai, C., Lowery, G., Sullivan, T. (1986). Achieving the vision of dein-stitutionalization: A role for foster care? Child and Adolescent Social Work, 3(1), 50–63. https://doi.org/10.1007/BF00757131.

Badora, S. (2009). Polski system opieki nad dzieckiem. W: S. Badora (red.), Przeciw sieroctwu. Zapobieganie, opieka, pomoc instytucjonalna (67–80). PWSZ.

Basiaga, J. (2015). Czynniki utrudniające funkcjonowanie zawodowych rodzin zastępczych. Polityka Społeczna, 1, 24–30.

Bitner, M., Luberadzka-Gruca, J., Wojtasińska, E., Skalec, A., Kulig, B., Kwa-śniewska-Sadkowska, A., Iwanowski, D. (2018). Postępy deinstytucjonali-zacji pieczy zastępczej. WISE Europa, Fundacja Przyjaciółka, Koalicja na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej.

Bowlby, J. (1988). A secure base: Parent–child attachment and healthy human development. Basic Books.

Braun V., Clarke V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa.

Bronfenbrenner, U. (1979). The Ecology of Human Development. Experiments by nature and design. Harvard University Press. https://doi.org/10.4159/9780674028845.

Broża, P. (2024). Specyfika i wyzwania w pracy koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej - rekomendacje dla praktyki pedagogicznej. Rozprawy Społeczne, 18(1), 235–248. https://doi.org/10.29316/rs/186045.

D'Andrade, A. C. (2005). Placement stability in foster care. W: G. P. Mallon, P. M. Hess (Eds.), Child welfare for the 21st century: A handbook of practices, policies, and programs (608–622). Columbia University Press.

Gajewska, G. (2009). Pedagogika opiekuńcza. Elementy metodyki. Pracownia Edukacyjno-Konsultacyjno-Wydawnicza „Gaja”.

Gajewska, G. (2020). Współczesne tendencje, problemy oraz wyzwania w opiece i wychowaniu. Teoria, metodyka i praktyka w opinii studentów. Oficyna Wydawnicza Impuls.

Gajewska, G., Zapeński, P. (2024). Usamodzielnianie i samodzielność życiowa byłych wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych w narracjach biograficznych. Wydawnictwo Adam Marszałek. https://doi.org/10.15804/npw20244316.

Golczyńska-Grondas, A., Błaszczyk, M. (2020). Deinstytucjonalizacja placówek opieki całkowitej nad dziećmi i młodzieżą w województwie łódzkim. Regio-nalne Centrum Polityki Społecznej w Łodzi. https://doi.org/10.18778/8220-399-08.

Harewska, N., Gajewska, G. (2022). Profesjonalizacja rodzinnej pieczy zastęp-czej. Teoria a Praktyka. Oficyna Wydawnicza Impuls.

Harlow, E. (2022). Children’s rights, deinstitutionalisation and the development

of foster care services across the world. Practice: Social Work in Action, 34(3), 171–183. https://doi.org/10.1080/09503153.2021.1909719.

Hrynkiewicz, J. (2006). Odrzuceni. Analiza procesu umieszczania dzieci w pla-cówkach opieki. ISP.

Jadczak-Szumiło, T. (2016). Teoria przywiązania i jej zastosowanie w pracy z rodziną. W: I. Krasiejko, M. Ciczkowska-Giedziun (red.), Praca socjalno-wychowawcza z rodziną w ujęciu wybranych koncepcji (17–32). Instytut Rozwoju Służb Społecznych.

Klimek, M., Kawa, M., Szczepaniak- Sienniak, J. (2024). Deinstytucjonalizacja pieczy zastępczej. W: M. Grewiński, J. Lizut, P. Rabiej, (red.). Ogólnopol-ska diagnoza deinstytucjonalizacji usług społecznych na terenie 16 woje-wództw Polski (177–200). ROPS Toruń/ Uczelnia Korczaka, Elipsa.

Kobak, R. (1999). The emotional dynamics of disruptions in attachment rela-tionships: Implications for theory, research, and clinical intervention. W: J. Cassidy, P. R. Shaver, Handbook of attachment: Theory, research, and clin-ical applications (21–43). Guilford Press.

Kolankiewicz, M. (2022). Placówki opiekuńczo-wychowawcze. Historia i współ-czesność. Wydawnictwo Difin.

Konecki, T. (2012). Studia z metodologii badań jakościowych. PWN.

Konwencja o prawach dziecka, Dz. U. z 1991 r., nr 120, poz. 526.

Krzyszkowski, J. (2021). Wpływ deinstytucjonalizacji na zarządzanie i organi-zację instytucji lokalnej polityki społecznej. W: M. Grewiński, J. Lizut, (red.). Deinstytucjonalizacja w polityce społecznej – szanse i zagrożenia (57–71). Instytut Naukowo-Wydawniczy „Spatium”.

Lys, V. (2020). Деінституалізація в системі децентралізації повноважень у сфері інституційного догляду та виховання дітей. Аспекти публічного управління, [Deinstytucjonalizacja w systemie decentralizacji uprawnień w zakresie instytucjonalnej opieki i wychowania dzieci. Aspekty zarządzania publicznego] 8(5), 52–61. https://doi.org/10.15421/152093.

Maison, D. (2007). Jakościowe metody badań marketingowych. W: D. Maison, A. Noga-Bogomilski, (red.). Badania marketingowe. Od teorii do praktyki (3–26). Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Matejek, J. (2020). Rodzinna piecza zastępcza. Teoretyczne aspekty funkcjono-wania rodzin zastępczych. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedago-gicznego.

Masalska-Szymanek, W. (2012). Rodziny zastępcze zawodowe specjalistyczne – od szkolenia do praktyki. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze, 2, 31–32.

Młyniec, E. (2002). Opinia publiczna: Wstęp do teorii. Forum Naukowe.

Najwyższa Izba Kontroli. (2023, 12 kwietnia). Za dużo domów dziecka, za mało rodzin zastępczych.

https://www.nik.gov.pl/aktualnosci/deinstytucjonalizacji-pieczy-zastepczej.html

Nicpoń, M., Marzęcki, R. (2020). Pogłębiony wywiad indywidualny w bada-niach politologicznych. W: D. Mikułocka-Wójtowicz, (red.). Przeszłość – te-raźniejszość – przyszłość. Problemy badawcze młodych politologów (245–252). Wydawnictwo Libron.

Europejska Grupa Ekspertów ds. Przejścia od Opieki Instytucjonalnej do Opie-ki świadczonej na poziomie Lokalnych Społeczności (2012). Ogólnoeuro-pejskie wytyczne dotyczące przejścia od opieki instytucjonalnej do opieki świadczonej na poziomie lokalnych społeczności. Wytyczne w zakresie wdra-żania i wspierania trwałego przejścia od opieki instytucjonalnej do alterna-tywnych rozwiązań rodzinnych i opieki świadczonej na poziomie lokalnych społeczności w przypadku dzieci, osób niepełnosprawnych, osób mających problemy ze zdrowiem psychicznym oraz osób starszych w Europie. Bruksela. Belgia.

Pecora, P. J., Whittaker, J. K., Maluccio, A. N., Barth, R. P., DePanfilis, D. (2009). The child welfare challenge: Policy, practice, and research. Aldine Transaction Publishers.

Pilch, T., Bauman, T. (2001). Zasady badań pedagogicznych. Strategie ilościo-we i jakościowe. Wydawnictwo Akademickie Żak.

Racław, M. (2017). Zinstrumentalizowane rodzicielstwo. Rodziny zastępcze – między usługą a odruchem serca. Perspektywa socjologiczna. Wydawnictwo Edukacyjne Akapit.

Regulska, A. (2015). Educational care centres in the system of foster care in Poland. Studia nad Rodziną, 19(2), 262–270. https://doi.org/10.21697/snr.2015.37.2.14

Ruszkowska, M. (2013). Diagnoza rodzin zastępczych w obliczu dylematów współczesności. CRZL.

Ruszkowska, M. (2019). Rodziny pomocowe – „martwy zapis” w ustawie czy realna pomoc pieczy rodzinnej. Zeszyty Pracy Socjalnej, 24(1), 13–22. https://doi.org/10.4467/24496138ZPS.19.002.10750.

Ruszkowska, M. (2022). Instytucjonalna piecza zastępcza wobec zdolnych po-dopiecznych. Wydawnictwo Akademii Bialskiej Nauk Stosowanych.

Ruszkowska, M., Zmysłowska, M., Broża, P., Hauser, A. (2024). Raport rodzi-cielstwo zastępcze w Polsce. Wyzwania i rozwiązania. Fundacja Happy Kids. https://www.happykids.org.pl/wp-content/uploads/ 2024/03/

RAPORT_ RODZICIELSTWO_ZASTEPCZE_HAPPY_KIDS_2024.pdf

Schore, A. (2001). Effects of a secure attachment relationship on right brain development, affect regulation, and infant mental health. Infant Mental Health Journal, 22, 7–66. https://doi.org/10.1002/1097-0355(200101/04)22:1<7::AID-IMHJ2>3.0.CO;2-N.

Silverman, D. (2007). Interpretacja danych jakościowych. PWN.

Silverman, D. (2008). Prowadzenie badań jakościowych. PWN.

Steinhauer, P. D. (1991). The least detrimental alternative: A systematic guide to case planning and decision-making for children in care. University of To-ronto Press. https://doi.org/10.3138/9781442676626.

United Nations General Assembly. (2010). Guidelines for the alternative care of children. United Nations.

Pobrania

Opublikowane

2026-09-06

Numer

Dział

Artykuły